શિકવા અને જવાબ-એ-શિકવા
અલ્લામા ઇકબાલની કલમે મુસ્લિમ જગતનું દર્પણ
કાવ્ય પંક્તિઓ
૧. પૂર્વાપર સંબંધ અને પ્રસ્તાવના
અલ્લામા ઇકબાલને ‘શાયર-એ-મશરિક’ (પૂર્વના કવિ) કહેવામાં આવે છે. તેમણે ૧૯૧૧માં ‘શિકવા’ લખ્યું હતું, જેમાં મુસલમાનોની દુર્દશા બદલ અલ્લાહ સામે ફરિયાદ કરી હતી. તેના જવાબમાં ૧૯૧૩માં તેમણે ‘જવાબ-એ-શિકવા’ લખ્યું. આ પંક્તિઓમાં અલ્લાહ પોતે મુસલમાનોને સંબોધીને કહી રહ્યા છે કે તમારી તકલીફોનું કારણ તમારી કિસ્મત નથી, પણ તમારા પોતાના કરતૂતો છે. આ કાવ્ય એવા સમયે આવ્યું જ્યારે મુસ્લિમ સામ્રાજ્યો સમાપ્ત થઈ રહ્યા હતા અને લોકો પશ્ચિમી સંસ્કૃતિના ગુલામ બની રહ્યા હતા.
૨. પંક્તિવાર સમજૂતી અને વિચાર વિસ્તાર
● પંક્તિ ૧-૪: એકતાના કેન્દ્રીય પરિબળો
“મન્ફત એક હૈ ઇસ કૌમ કી, નુકસાન ભી એક…”
સમજૂતી: કવિ કહે છે કે આ સમાજનું હિત (મન્ફત) અને અહિત (નુકસાન) સમાન છે. બધા જ મુસલમાનો માટે એક જ પયગંબર છે, એક જ ધર્મ છે અને એક જ શ્રદ્ધા છે. અલ્લાહ પણ એક છે, કુરઆન પણ એક છે અને કાબા (હરમ) પણ એક છે. તો પછી આટલી બધી સમાનતા હોવા છતાં મુસલમાનો હૃદયથી એક કેમ નથી?
વિસ્તાર અને ઇસ્લામિક સંદર્ભ: ઇસ્લામનો મુખ્ય પાયો ‘તૌહીદ’ એટલે કે અલ્લાહની એકતા છે. કુરઆનમાં અલ્લાહ ફરમાવે છે: “અને અલ્લાહની દોરીને સૌ મળીને મજબૂતીથી પકડી રાખજો અને પરસ્પર ફાંટાઓ માં ન વહેંચાશો.” (સૂરહ આલે-ઇમરાન: ૧૦૩). ઇકબાલ અહીં એ યાદ અપાવે છે કે જ્યારે તમારો અલ્લાહ એક છે, તો તમારી વિચારધારા અલગ કેમ? જો શરીરના એક અંગમાં પીડા થાય તો આખું શરીર બેચેન થાય છે, તેમ એક મુસલમાનની તકલીફ બીજાની તકલીફ હોવી જોઈએ.
● પંક્તિ ૫-૬: સામાજિક વાડાબંધી
સમજૂતી: કવિ અફસોસ વ્યક્ત કરે છે કે આજે મુસલમાનો ફિરકાઓમાં અને જ્ઞાતિઓમાં વહેંચાઈ ગયા છે. તેઓ પ્રશ્ન કરે છે કે શું દુનિયામાં પ્રગતિ કરવાના આ લક્ષણો છે?
વિસ્તાર: હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહુ અલયહી વસલ્લમ) એ તેમના છેલ્લા હજ ના પ્રવચનમાં સ્પષ્ટ કર્યું હતું કે કોઈ પણ આરબને અજમી પર શ્રેષ્ઠતા નથી. છતાં, આજે મુસલમાનો વિભિન્ન પંથો અને વાડાઓમાં વહેંચાયેલા છે. ઇકબાલ કહે છે કે આ વિભાજન પ્રગતિને રોકે છે.
● પંક્તિ ૭-૮: આદર્શોનો ત્યાગ
સમજૂતી: પયગંબરના કાયદાઓનો ત્યાગ કોણે કર્યો? આજે લોકોના કાર્યોનો માપદંડ અલ્લાહનો હુકમ નથી, પણ સમયની અનુકૂળતા (મસ્લહત) બની ગઈ છે.
વિસ્તાર: ઇકબાલ કહે છે કે સાચો આસ્તિક એ છે જે સમયને પોતાના ઈમાન મુજબ ઢાળે, નહીં કે ઈમાનને સમય મુજબ. આજે લોકો પોતાના સ્વાર્થ ખાતર ધાર્મિક મૂલ્યો સાથે સમાધાન કરે છે.
● પંક્તિ ૯-૧૦: પશ્ચિમી સંસ્કૃતિનું અનુકરણ
સમજૂતી: કોની આંખો પશ્ચિમની રીતભાતથી અંજાઈ ગઈ છે? કોણ પોતાના પૂર્વજો (સલફ) ની રીતભાતથી કંટાળી ગયું છે?
વિસ્તાર: પોતાની ભવ્ય વિરાસતને ભૂલીને બીજાની નકલ કરવી એ માનસિક ગુલામી છે. ઇકબાલ કહે છે કે જ્યાં સુધી તમે તમારી પોતાની ઓળખ (ખુદી) ને નહીં ઓળખો, ત્યાં સુધી અલ્લાહની મદદ તમારી સાથે નહીં હોય.
● પંક્તિ ૧૧-૧૨: આધ્યાત્મિક શૂન્યતા
સમજૂતી: હૃદયમાં પ્રેમની તડપ (સોઝ) નથી, આત્મામાં કોઈ સંવેદના નથી. તમને પયગંબર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહુ અલયહી વસલ્લમ)ના સંદેશની કોઈ પરવા (પાસ) રહી નથી.
વિસ્તાર: ધર્મ માત્ર યાંત્રિક વિધિઓ નથી. તે હૃદયની શુદ્ધતાનો વિષય છે. જો નમાઝ પઢ્યા પછી પણ હૃદયમાં ગરીબો માટે દયા કે અલ્લાહ માટે પ્રેમ ન જાગે, તો તે સંદેશની અવગણના છે.
૩. ઉપસંહાર
અલ્લામા ઇકબાલની આ કવિતા એક ‘વેક-અપ કોલ’ છે. તે શીખવે છે કે સાચી સત્તા અને પ્રગતિ ત્યારે જ મળે છે જ્યારે માણસ પોતાની ‘રુહ’ (આત્મા) ને જગાડે અને અલ્લાહના સંદેશને સાચા અર્થમાં સમજે. એકતા, આત્મમંથન અને પયગંબરના આચરણને અપનાવવું એ જ મુક્તિનો માર્ગ છે.
ખાનકાહ-એ-આલિયા
નકશ઼બંદીયા-ચિશ્તિયા-સાબિરીયા-અશરફીયા,
ભુજ કચ્છ.
