મસ્જિદોમાં લાઉડસ્પીકરનો અવાજ કેવી રીતે માપવો

અવાજનું પ્રદૂષણ અને આપણી જવાબદારી: એક વૈજ્ઞાનિક અને દીની વિશ્લેષણ

ઇસ્લામ એ શાંતિ, સંયમ અને પડોશીઓના હકોનો ધર્મ છે. અલ્લાહના ઘર એટલે કે મસ્જિદમાંથી નીકળતો અવાજ હંમેશા મધુર અને રૂહને શાંતિ આપનારો હોવો જોઈએ. પરંતુ, અતિશય અવાજને કારણે થતી શારીરિક અસરો વિશે જાગૃત થવું હવે અનિવાર્ય છે.

ડેસીબલ (dB) શું છે અને તેને કેમ માપવું જોઈએ?

અવાજની તીવ્રતા માપવાના એકમને ‘ડેસીબલ’ (Decibel – dB) કહેવામાં આવે છે. વિજ્ઞાન અનુસાર, માનવ કાન માટે 50-60 dB સુધીનો અવાજ જ સુરક્ષિત છે.

50-60 ડેસીબલની મર્યાદા શા માટે જરૂરી છે?

જો અવાજ આ મર્યાદા ઓળંગે છે, તો તે શરીરના અંગોને ગંભીર નુકસાન પહોંચાડે છે:

• કાનના પડદાને નુકસાન: સતત ઊંચા અવાજથી સાંભળવાની શક્તિ કાયમી ધોરણે ઓછી થઈ શકે છે.
• હૃદય અને બ્લડ પ્રેશર: તીવ્ર અવાજથી હૃદયના ધબકારા વધે છે અને BP માં ઉછાળો આવે છે, જે વૃદ્ધો માટે જોખમી છે.
• માનસિક અસર: તેનાથી ચીડિયાપણું, અનિદ્રા અને માથાનો દુખાવો જેવી સમસ્યાઓ સર્જાય છે.

મુતવલ્લીઓ અને ભણેલા-ગણેલા ભાઈઓને અપીલ

મસ્જિદના વહીવટકર્તાઓ અને જમાતના શિક્ષિત યુવાનોએ આ બાબતે પહેલ કરવાની જરૂર છે:

“અઝાન કે પ્રોગ્રામ વખતે સાઉન્ડ મીટર એપથી ચેક કરો. જો અવાજ 50-60 ડેસીબલથી વધુ હોય, તો વોલ્યુમ ઓછું કરો. અંદરના સ્પીકરનો અવાજ માત્ર જરૂર પૂરતો જ હોવો જોઈએ.”

દીની અને સામાજિક જવાબદારી

કુરાન અને હદીસમાં પણ અવાજને સંયમિત રાખવાની શીખ છે. જો આપણા અવાજથી કોઈ બીમાર, વૃદ્ધ કે વિદ્યાર્થીને તકલીફ પડે, તો તે પડોશીઓના હકનું ઉલ્લંઘન છે.

ચાલો, ટેકનોલોજીનો સાચો ઉપયોગ કરી સુન્નત મુજબ પડોશીઓના હકોની જાળવણી કરીએ.